Keiko gaat op de wal en dit jaar lekker warm naar binnen.
Het seizoen zit er weer op, de zeilen opgeborgen, alles uit de boot om dan in de kraan te gaan en een lange winter het water niet meer te zien.
Categorie: Bootblog Pagina 7 van 10
5 dagen zeilen… Of wat ervan terecht is gekomen.
De laatste keer dat ik (Dion) samen met André heb gezeild was in 2011, sinds dien vaak afgesproken dit te herhalen maar het was er nog niet weer van gekomen tot vandaag! Zaterdag 05 september zou in de Trintelhaven weer de jaarlijkse zomermeeting van het Zeilersforum worden gehouden en deze wilden wij op onze route aandoen. Van te voren hadden we al besproken wat de verschillende routes zouden kunnen zijn. Eerst naar Lemmer, dan Urk, Trintel of eerst naar Stavoren, dan naar Urk en dan naar de Trintelhaven. Helaas zitten we met de windvoorspelling in onze maag, ze blijven 7-8bft geven en een enkel moment zelfs 9bft. Als dit zo blijft moeten we het avontuur afblazen en dat zou dan wel heel jammer zijn. Gelukkig, net op het laatst wordt de voorspelling iets positiever en we besluiten te vertrekken en ons aan te passen aan de omstandigheden.
Donderdag 03-09
Dion is woensdagavond al in Friesland aangekomen en begint deze donderdag op tijd de boot klaar te maken. Een flinke voorraad brandstof en water aan boord gepakt, alles nagelopen, het logwieltje weer los gemaakt (door de waterbeestjes zit deze na een paar dagen weer vast) en wat persoonlijke spullen aan boord. Tegen 1300 uur arriveert ook André met een karretje vol met drank en etenswaren die direct vakkundig over de vele opberg vakjes in de boot verdeeld worden.
De weersvoorspellingen en dan vooral de wind, zijn nog steeds erg slecht en wij weten niet goed wat we ermee aan moeten. We besluiten naar Stavoren te varen en daar het verdere verloop van onze reis af te laten hangen van de wat actuelere weersvoorspelling. De wind is west en dat betekend dat je dan vanuit richting Heeg naar Stavoren pal tegen de wind in moet. Op een zeilboot is dat niet leuk, maar gelukkig heeft de Keiko een goede motor dus we komen er wel. Na een tochtje van een kleine drie uur komen we aan in Stavoren, bij het eilandje is nog een mooi plekje waarmee de boot mooi met de neus in de wind komt te liggen en worden meteen de lijntjes aangepakt door een aardige dame die we later nog beter zullen leren kennen. Die donderdag eten we lekker in het “haven/sluis” restaurant en gaan dan redelijk op tijd plat om de volgende dag fit de overtocht te kunnen maken.
Vrijdag 04-09
Vrijdag ochtend verzorgt de schipper (als goede gastheer 😉 ) de koffie en bakt een paar lekkere eitjes. Er gaat immers niets boven een goed ontbijt 🙂 !
En dan weer die windvoorspelling. Vrijdagmiddag zou volgens de diverse voorspellers een aantal uurtjes wat minder wind zijn en dat leek ons dan uiteindelijk de beste gelegenheid om te vertrekken. Voor de zekerheid ook maar getracht een redelijk beeld te krijgen van de terugtocht en deze was zo ongunstig dat wij hebben besloten niet te gaan. Uiteindelijk bleef het deze dag ook nog eens veel te lang, te hard waaien, waardoor wij dan het vertrek hadden moeten uitstellen en niet voor het donker binnen hadden kunnen zijn. Want daar waren wij het beslist over eens, met 5-6-7Bft aan lagerwal, in het stikke donker, parallel aan de dijk de Trintel aan doen, was geen optie. We houden wel van avontuur maar zijn niet levensmoe.
In Stavoren lag ook het zeiljacht Sfæren, een 20ft Midget verwaaid. De eigenaresse welke onze lijntjes had aangepakt bij aankomst, was een dag eerder solo van het wad gekomen en wilde ook wachten opdat de wind wat moe zou worden. Omdat wij toch allemaal van zeilen houden zijn we ‘s avonds ik dacht zo tegen half zeven met de Midget door de sluis het IJsselmeer op gegaan om even lekker de golven en de wind (5-6bft) te voelen. Wat een prachtig scheepje en wat zeilde ze lekker! Goed half negen ‘s avonds lagen we weer voor de sluis en werden we op vriendelijk verzoek van de schipper(se) direct naar binnen geschut.
Omdat we naast zeilen ook van gezelligheid houden, met z’n drietjes tot diep in de nacht onder het genot van een hapje en drankje elkaars boten doorgelicht en geluisterd naar elkaars avonturen en verhalen. Veel te laat (vroeg) gaat dan het licht uit en veel te vroeg gaat dan het licht alweer aan 🙂 .
Zaterdag 05-09
Op de zaterdag gebeurt er eerst niet zo heel erg veel, we slapen onze roes uit en beginnen rond het middag uur aan ons ontbijt met wederom een lekker gebakken eitje en een bak koffie. Halverwege de middag besluiten we weer terug stroom opwaarts Friesland in te varen en nemen afscheid van SY Sfæren en haar crew. Als deze goed en wel uit beeld is merken wij dat het water zicht “vreemd” gedraagt, maar herkennen het niet en we varen door.. Heel bijzonder, compleet niet op verdacht geweest terwijl wij wisten dat men in Stavoren flink aan het spuien was. Moeten we wachten voor de brug in Warns met de wind dwars op de sloot, wil ik met de kont (van de boot) in de wind gaan liggen. Dat lukte wel maar we gingen vervolgens met twee knopen dwars op het water terug naar Stavoren. 🙂 🙂 Een leuke (leerzame) ervaring die voor ons doordat wij door de stroming van de brug weg werden gedreven, goed uit pakte. Dit gold helaas niet voor de bootjes aan de andere kant van de brug, zij hadden verschrikkelijk veel moeite van de brug weg te blijven en we hopen maar dat dit gelukt is. Eenmaal op de Fluessen trok de wind flink aan tot 34kn in de vlagen en liepen we gewoon 5,5-6 knopen met enkel nog 1,5 meter Genua op. 🙂 .
Aangekomen in Heeg besloten naar de oude heimathaven van de Keiko te gaan en daar in de haven wat te gaan eten. Bij aankomst was echter de meldsteiger bezet waardoor we door de haven direct naar het eetcafé zijn gevaren en daar pal voor de deur hebben aangelegd. Het was immers alweer zo laat geworden dat wij bang waren dat de keuken voor onze neus dicht zou gaan. Na ons gemeld te hebben bij de uitbater, die ons verzekerde de keuken voor ons open te houden, heeft Dion contact gezocht met de havenmeester waarop hij ons een plekje heeft toegewezen voor de nacht.
Na heerlijk gegeten te hebben zitten we nog even na te genieten op het verwarmde terras. Daar maken we kennis met een groep Duitse zeilers die wanneer het café sluit ons uitnodigen wat te komen drinken op hun boot. Erg gezellig en weer veel te laat (vroeg) gaat ook deze nacht het licht uit en hebben we opnieuw een hoop nieuwe vrienden gemaakt 🙂 .
Zondag 06-09
De zondag ochtend start wat moeizaam.. twee nachten roofbouw op je lichaam beginnen dan toch zijn tol te eisen. We maken het wat later, het is al 1200 uur geweest als de havenmeester vriendelijk vraagt wanneer wij van plan zijn te vertrekken. De eigenaar van de ligplek is zojuist terug gekomen en wil graag in zijn box liggen. Binnen enkele minuten gooien we los, verontschuldigen ons bij de eigenaar van de box die ligt te wachten en varen richting het Heegermeer waarop wij op ons gemakje en zo af en toe in een lekker zonnetje, terug zeilen naar Gaastmeer. In Gaastmeer is het ook wel even mooi geweest en nemen we weer afscheid van elkaar. Even weer een nachtje bijtanken 😉
Maandag 07-09
Alles wat extra in de boot gestouwd is moet er natuurlijk ook weer uit dus gebruik ik de maandag ochtend om Keiko weer eens goed uit te mesten en klaar te maken voor een week eenzaam in haar box. Niet te langzaam, want de bedoeling was om op tijd terug in Vriezenveen te zijn, om dan als verrassing Carlijn van school op te kunnen halen. Helemaal fantastisch, het lukt ook nog waarmee dit geweldige weekend een geweldige afsluiting krijgt.
Related Images:
Vier weken vakantie, met als doel zo veel mogelijk varen. Het IJsselmeer over, naar het Markermeer. Enkhuizen en het Zuiderzeemuseum, Hoorn, Volendam en Marken stonden op het programma. Daarbij hadden we slechts één voorwaarde, geen weeralarmen en stormwaarschuwingen. Dus stabiel weer zonder “spannende momenten”.
De eerste week van onze vakantie begon al meteen goed, regen, oorpijn en familieomstandigheden hielden ons in Friesland. Op woensdag zijn we dan in de stromende regen toch maar even gaan varen en kwamen we al zeilend in Oudega aan. Het was gelukkig niet koud, dus bij aankomst snel de regenpakken uit en hup een restaurant in. Het is tenslotte vakantie. 🙂
De volgende dag is het ineens een heel ander verhaal, het is droog, warm met een lekker zonnetje. Bij de haven zit een camping, met eigen strand waar we ons die dag heerlijk vermaken… en dan ineens heb je toch vakantie 🙂
Er was een grote kans dat wij nog weer naar huis moesten, toen dat echter niet nodig bleek te zijn hebben we Keiko vol gestouwd met kleren en eten en hebben op zaterdag losgegooid. De voorspellingen waren niet goed tot slecht, dus het IJsselmeer was een NO GO, wij i.p.v. rechtsaf maar linksaf richting Heeg. Het was al wat later op de dag dat wij ter hoogte van de passanten haven voeren waarop wij besloten de eerste nacht daar door te brengen. Leuke passantenhaven, met speelstrand en speeltoestellen en dicht bij Heeg. Dag twee (zondag) begint nogal regenachtig en op aandringen van Carlijn besluiten we nog maar een nachtje te blijven liggen. Het was koud, regenachtig en het waaide stevig maar dat weerhield Dion en Carlijn er niet van te gaan zwemmen… Druk was het er in ieder geval niet.
Op maandag ochtend vertrekken we op tijd richting Langweer. Leuke route welke helaas net als eerder de tocht naar Heeg, voor ons onbezeild was. In Langweer is het druk, maar we zijn lekker vroeg en tegelijkertijd met het vertrekken van enkele bootjes lopen wij alweer binnen en kunnen achter in de haven, direct aan het speelstrand, een plekje vinden. Alsof het zo zijn moet wordt ook nu de tweede dag slechter, wil het gaan waaien en regenen, dus besluiten wij ook hier een tweede dag te blijven liggen. Geen straf hoor, Langweer is heel leuk, een gezellige en van alle gemakken voorziene haven en natuurlijk dichtbij het speelstrandje en de speeltoestellen. Het is daarnaast een passanten haven, dus iedereen is bij de boot, veel kinderen en een hoop gezelligheid.
Woensdag is het tijd om weer verder te trekken, waar naar toe, niet te ver weg want die zaterdag zou het gaan stormen. Onze buren in de passantenhaven vertelden ons dat zij regelmatig met hun kinderen naar het Starteiland bij Sneek gingen, daar was het ook altijd gezellig, goede horeca en sanitairevoorzieningen. Dit sprak ons wel aan dus zetten we na het ontbijd koers richting Sneek.
Starteiland was inderdaad gezellig druk. Wij komen daar samen met tientallen vaurien (Frans voor deugniet ) zeilers van zeer uiteenlopen nationaliteiten aan, die daar bij elkaar kwamen voor de wereldkampioenschappen in de vaurien klasse. Erg leuk en gezellig met een plekje voor onze boot dicht bij het havenkantoor, naast de speeltoestellen en dicht bij de cafetaria 🙂
De volgende dag, dag 6 (donderdag) alweer, gaan we verder of eigenlijk weer langzaamaan terug naar onze thuishaven in Gaastmeer. Voor zaterdag voorspelden ze nl. een zware storm die wij het liefst niet op ons bootje willen uitzitten. We besluiten door Sneek te varen, prachtig maar ook best spannend. Smalle grachten met links en rechts geparkeerde bootjes en niet te vergeten ook tegemoetkomend verkeer. Gelukkig waaide het niet te hard, was het niet al te druk met tegenliggers en was het uiteindelijk gewoon dik genieten. Wat leuk om tussen de huizen door te varen, pal door het centrum langs de watertoren en het gevoel hebben dat al die duizenden mensen naar jou aan het kijken zijn.. haha
Het eerste idee was om in de buurt van IJlst nog een nachtje te blijven liggen, maar eenmaal daar toch maar besloten door te varen, we zijn dan al immers bijna thuis ;). Voorbij IJlst kan dan zelfs de motor uit en hijsen we de Genua. Rustig, samen met een ander schip lopen we richting Heeg en de laatste brug van onze reis. Hoe vaak zijn we wel niet met de auto over deze brug gereden en meestal moeten we wachten voor die “stomme bootjes” die zogenaamd niet onder de brug door kunnen. Nu eindelijk, na al die tijd moet die “stomme brug” voor ons open.. haha
Uiteraard hebben we tijdens onze vakantie weer veel foto’s gemaakt. 🙂
Related Images:
Keiko lag alweer een drie weken in het water, maar door de steeds weer tegenvallende weersinvloeden, maar niet zeilklaar. De mast stond dit jaar vreemd met helemaal bovenin een buiging naar voren i.p.v. naar achteren en die wilde er maar niet uit .
Zaterdag 16-05 wederom een regenachtige en winderige dag weer proberen de mast te stellen. Dit keer lukte het wel en staat de top van de mast nu iets achterover 🙂 Helemaal blij 🙂 .Het bleef verder de gehele zaterdag maar hard waaien, windsnelheden van bijna 8ft zijn niet leuk met onze boot dus bleven we in de haven.
Zondag 17-05 aan de ontbijt tafel, kijkende naar buiten besloten maar eens een poging te wagen. De wind was ZW 4-5bft dus prima te doen. Om alles en iedereen de eerste vaart even rustig te laten wennen, een dubbele rif in het grootzeil gedaan en de Genua maar voor de helft uitgedraaid. Dat blijkt geen verkeerde keuze te zijn geweest, de boot liep heerlijk en met maximaal 10-15º helling voor iedereen goed te doen!
Related Images:
Donderdag naar Friesland gereden en in het donker alvast wat boodschappen in de boot gepakt. Nu ben ik niet snel bang voor spinnen maar de hoeveelheid en grote van de aanwezige spinnen deed mij gruwelen en de verdere voorbereiding heb ik dan ook maar uitgesteld tot de volgende ochtend.
De planning was om weer rond negen uur te vertrekken maar dat werd voordat alles ingepakt, schoon gemaakt en het logwieltje weer draaide, zoals vaak gebruikelijk bijna 11 uur. Wind was er niet dus op het torretje richting Stavoren. Op dit soort momenten begin ik dan soms vreemd te denken en begon ik me af te vragen hoe het zou zijn een speedboot te hebben.. Zeilen kon immers toch niet, dan maar ff hup naar de overkant.. Gelukkig was dit alleen een resultaat van te veel tijd en het tot rust komen, moet er nu toch wel wat om lachen..
Het schutten in de nieuwe sluis van Stavoren ging voor de verandering eens voorspoedig, aan de bakboord zijde voor de knik aangemeerd en de boot door het binnenstromende water met de punt in de vaarrichting laten draaien. Zo kon ik bij groen makkelijk weer wegvaren. Kan het toch niet vaak genoeg zeggen; “wat een achterlijk ontwerp voor een sluis” Maar goed, daar zal een ieder zijn eigen mening over hebben.
Ook het IJsselmeer was spiegeltje glad en zelfs een beetje mistig.. Voor mij een hele nieuwe ervaring. Best wel een beetje bijzonder want voor mijn gevoel kon ik nog geen 100mtr ver weg kijken en voelde ik alweer een spannend verhaal aankomen, maar de werkelijkheid bleek anders toen ik in de verte een zeilboot voorbij zag schuiven. Prachtige ervaring! Dan hebben we het even niet over de vele vliegjes..
Goed half zeven was ik in de Trintel waar de gezelligheid kon beginnen 😆 Heerlijke Nasi van Arjan, heerlijke pannenkoek van Albert, voor mijn innerlijke mens werd bijzonder goed gezorgd wat het meegenomen blik Suzi Wan volkomen overbodig maakte. Dit blik staat nu thuis, want van een rituele slachtpartij is het helaas niet gekomen. Het was in mijn beleving nog nooit zo druk geweest op de vrijdag avond, man wat gezellig was het! En na een flinke aanslag op de drank voorraad ging rond 0300 uur het licht uit.
De zaterdag begon niet best voor mij… Mijn lichaam had wat moeite met het verwerken van alle “gezelligheid” van de nacht.. haha Uiteindelijk was ik nog net op tijd uit mijn nest om wat tomaatjes te snijden. Na wat koffie te hebben gebiets op de Helyos (met dank aan Margot en Hans) begon mijn lichaam zich enigszins te herstellen. Een goede les voor de volgende keer, ik moet mijn eigen koffie kunnen zetten :blush:
Zo tegen 1600 uur kwamen twee boten van de KNRM aangevaren die speciaal voor de ZF-leden een demonstratie kwamen geven. MOB, rook fakkel signalen en het afmeren van schepen langszij werden gedemonstreerd. Na afloop mocht een ieder die dat wilde nog even mee op deze super coole snelle schepen. Wat gaaf!! De demo van de KNRM mannen vond ik echt helemaal geweldig!! Nu zal er best iets tegenover hebben gestaan maar wat tof dat zij dit toch met zoveel enthousiasme zijn komen doen. Ik mocht ook nog even met de Watersport mee en nu bij het terug kijken van de filmpjes heb ik mijzelf kunnen betrappen op een heuse vreugde kreet. Kei en kei gaaf!!
De Goulash was ook dit keer erg lekker! Wat een top prestatie dit voor zo’n grote groep klaar te maken.
Zoals van mij gewend zondag op tijd vertrokken. De beloofde westen wind was in mijn beleving NW tot NNW waardoor ik moest kruizen.. Bij 2-3bft zou dit helaas echt veel te lang gaan duren waarop ik toch het torretje maar weer heb gestart . Heel even leek het toch mis te gaan en werd het flink donker aan de horizon, geluukig ging dat allemaal langs mij heen. Iets na vier lag Keiko weer in haar box en alsof het zo moest zijn begon het toen pas te regenen..
Related Images:
1e week
Het weekend van 12 en 13 juli zijn wij met ons drietjes naar Friesland gegaan. Helaas moest die zondagavond Wilma alweer terug want zij moest nog een week werken.
De eerste dagen waren flink winderig, op maandag nog even een stuk gezeild, we hebben zelfs gefietst en waren zo goed als alleen op de camping. Woensdag 16 juli waren de wind condities een stuk beter waarop wij de boot hebben ingepakt en we zijn gaan varen.
Eerst naar het eiland nije kruspole in de fleussen. Weer heerlijk gezwommen en een heus zandkasteel gebouwd. Carlijn kan er geen genoeg van krijgen en blijft vanaf de boot in het water springen om te zwemmen. ’S Avonds na het eten een heerlijk kampvuurtje gemaakt en wat een heerlijke beschutte plek om te overnachten. De ochtend in de kuip ontbeten en niet veel later lag Carlijn alweer in het water. Zelf uiteraard ook nog even gezwommen waarna ik telefonisch ‘ons’ plekje in jachthaven De Eendracht te Heeg heb gereserveerd.
‘ons’ plekje is onze oude ligplaats (2010-2012) in deze haven, die wel verhuurd is maar de nieuwe huurders hebben zich nog nooit laten zien. Onze oude op maat gemaakte landvasten hangen nog aan de palen en dat is wel zo handig, zeker zoals in dit geval papa alleen met Carlijn is en alles toch alleen moet doen.
De nieuwe speeltuin in deze jachthaven is een waar succes! Erg leuk en ook de uitbaters van eetcafé Tante Sjuul waren blij verrast met ons bezoek. Het blijft een hele leuke haven, goede voorzieningen en vriendelijk personeel.
De vrijdag terug naar Gaastmeer gezeild. Wilma moest alleen ’s morgen nog werken en zou dan eindelijk ook naar de camping komen. We waren mooi op tijd en hebben daarom eerst op het zandmeer het anker uit gegooid om vervolgens tot aan de onderkoelingsgrens lang te zwemmen. De laatste tientallen meters moesten nog maar even wachten. Voor Carlijn was het allemaal nog niet genoeg geweest, eenmaal weer terug in de box liep ze direct naar de zwemsteiger en plonsde opnieuw in het water.
2e week
De tweede week alweer…. Nu weer met ons drietjes, wel zo gezellig! We wilden net als vorig jaar gaan varen, de waddenzee op en weer naar Texel. Maar het weer was onbestendig en niet te vertrouwen. Ik durfde niet, had geen zin in weer van die (te) spannende momenten zoals vorig jaar of die van enkele weken geleden waarin ik (Dion) i.p.v. een beloofde maxima van 4-5bft midden op het IJsselmeer in een bui terecht kwam met 8-9bft. Het weer wordt extremer en gewoon regenen doet het bijna niet meer. Na een aantal dagen wikken en wegen de knoop doorgehakt, we blijven op binnenwater.
We hebben ons in deze week prima vermaakt. Veel gezwommen, heel veel gezwommen en gezeild met onze optimist.. Carlijn gaat het steeds leuker vinden, helemaal als andere campinggasten ook aan het zeilen zijn.
3e week
De derde week verloopt eigenlijk als de 2e…. We hangen een beetje op de camping en vermaken ons kostelijk. Het is druk, veel kinderen en het weer blijft voor de derde week alweer super goed. Het waait ons vaak te hard maar de temperatuur blijft fantastisch.
Maar de boot blijft bijna de gehele week in de box.. Men begint ons al een beetje uit te lachen; heb je zo’n mooie boot ligt ie niets te doen. Gelijk hebben ze natuurlijk, maar om de één of andere reden hoeft het allemaal niet zo nodig. Het waait ons vaak te hard en op de camping is het echt goed vertoeven. Zeilen doe ik wel, ’s avonds samen met een andere campinggast in zijn mooie houten platbodem.
Vrijdag 01 augustus begint de Sneekweek met ’s avonds een groot vuurwerk. Dat leek ons wel wat waarop wij dan toch eindelijk de boot hebben ingepakt en zijn gaan varen. Van zeilen kwam niets, de wind die ons al bijna twee weken parten heeft gespeeld was ineens helemaal weg. Op de motor dan maar, eerste stop het Sneekermeer. Vlak bij het Sneekermeer een mooi plekje van de Marrekrite weten te bemachtigen. Lekker gezwommen en geheel volgens planning het vuurwerk mooi kunnen bekijken. Het was wel iets verder weg dan verwacht, maar desondanks erg leuk om te zien.
De volgende dag begon net zoals zoveel dagen met een weeralarm van het KNMI.. Aan het einde van de dag zullen actieve onweersbuien over de regio trekken en even hebben we overwogen maar weer terug naar Gaastmeer te varen.
Terug….Daar hadden we natuurlijk helemaal geen zin in en zijn we in Langweer een plekje voor de nacht gaan zoeken. We waren mooi op tijd dus een mooi plekje in de passantenhaven van Langweer weten te bemachtigen. zelfs helemaal aan het eind, tegen het strand aan! Gelukkig kwam van het onweer, op een paar dikke druppen na, uiteindelijk maar weinig uit. Langweer heeft een gezellig centrum en het is er lekker druk. Een hele leuke plek om naar toe te gaan. Helaas hadden we wat belangrijke medicijnen vergeten waardoor we de volgende dag toch alweer terug naar de camping moesten.
4e week
Ook de vierde week begint als de eerste drie. Heerlijk warm, veel wind en zo af en toe een bui. Dinsdag krijgen we visite en hebben we samen een fijne dag op het water waarna wij deze afsluiten met een BBQ op de camping.
Die woensdag laat het weer ons volledig in de steek. Het is koud, nat en zeer winderig. En toch hebben we ons uitstekend vermaakt.
Op donderdag gaan we met de auto naar het Kameleon dorp in Ter Herne. We boeken het hele pakket, doen een leuke puzzeltocht in het nagemaakte dorp, krijgen een rondvaart door het dorp en langs de havens en mogen even helemaal los op het Avonturen eiland. En dat was leuk joh!!
Terug op de camping genieten we nog even van het mooie weer en sluiten af met een lekker drankje 😉
Related Images:
Vrijdag 04 juli 2014
Zoals bijna gebruikelijk wordt ik later dan gepland gewekt door de wekker en begin daarna direct de boot in te pakken. Tegen 10:00 uur besluit ik nog even het ZF te checken en lees verhalen over wind waarschuwingen waar ik niet zo blij van wordt. Centrale meldpost IJsselmeer waarschuwd voor buien met 40kn wind, dat is 9bft!! en daarin heb ik echt niets te zoeken met ons bootje. Maar ik twijfel, hoe serieus moet je zoiets nemen en besluit daarop telefonisch de ervaren crew van de Zeebeest te raadplegen. Hun reactie zij genoeg; “wij gaan het zuidersoppie niet op!!” Zeebeest voer ook in Friesland en was onderweg naar Stavoren. Hun voorstel was daar te gaan liggen en het weerbericht van morgen af te wachten. Dat vondt ik wel een goed idee en ben daarop ook naar Stavoren gevaren.
Zaterdag 05 juli 2014
Het weerbericht gaf deze zaterdagochtend een 3-4bft welke wel snel 4-5bft zou worden. Nou, helemaal geweldig en om 07:30uur lag ik samen met de zeebeest in de sluis om het IJsselmeer op te gaan. De wind richting was niet echt ideaal maar er kon gezeild worden.. Heerlijk!! Na een aantal uurtjes wordt ik bruut plat gelegd door een flinke vlaag waarop ik toch maar even een extra rif in het grootzeil heb gelegd. Daarna was het weer prima zeilen.
Zeebeest was sneller en al snel uit het zicht verdwenen. Na een tijdje werd het donker aan de horizon, erg donker! Op kanaal 10 hoord ik enkel “Dion, hier zit een dikke puist wind in” Een bui zo breed als ik ver kon kijken en het begon direct zeer hard te waaien en te regenen, Ik kon nog geen 100 meter ver kijken, je bent op dat moment echt helemaal alleen. Dat wat ik de dag ervoor heb proberen te voorkomen, overkomt mij nu toch. De wind trekt aan tot 43kn, de boot ligt als een plank op het water en is onbestuurbaar. Ipv loefgierig zoals ze normaal onder helling is, wil ze alleen maar weg. Een hele vreemde gewaarwording en ik beleef angstige momenten. Het grootzeil is dubbel(maximaal) gereefd, maar is nog veel te groot, die moet ik kwijt. Want wat als de wind nog verder aantrekt… Gelukkig raak ik niet zo snel in paniek en door het losgooien van de lijnen komt het schip weer recht, kan ik het laatste restje genua inrollen en met de motor en heel veel geduld krijg ik keiko weer met dr’ neus in de wind. Wat een golven zeg, niet normaal. Bij de meeste golven wordt keiko echt aan de kant geslingerd, liggen we weer dwars op de koers, of we worden in zijn geheel 180gr gedraaid. Een tijdje vaar ik met een klapperend grootzeil pal tegen de wind in, dan trekt de wind nog verder aan, 46 knopen op de meter.
Dit gaat zo niet lang goed, het grootzeil moet er af maar ongezekerd buiten langs naar voren is in deze omstandigheid echt geen optie. Ik knoop met een extra lijn de giek stevig vast aan de achterstag en kruip/hobbel met de lifeline om de giek naar voren. De boot bokt en rolt, de stuurautomaat heeft echt niets te vertellen. Ik heb het maar genegeerd en heb zo goed en kwaat als het ging, zittend op het kajuitdak het grootzeil opgebonden. Daarbij kwam ik een aantal keren los van het dak.. maar goed dat ik aangelijnd was, anders had ik dit verhaal waarschijnlijk niet kunnen schrijven.
Ik was moe en besloot al stampend op de motor verder te varen. Eigenlijk met een buitenboordmotor geen logische keuze. Bij iedere top van een golf kwam de motor uit het water, kreeg dus een flinke opdonder en was ik de voortstuwing even kwijt. Met een puntje Genua valt echter niet te zeilen en ik had eerlijk gezegt ook geen puf meer om dat te proberen. Dus koers bepaald en strak op het kompas de laatste uren richting de haven aangehouden.
Een nieuw record van 7 uur voor een stuk waar ik ooit al eens 6 uur over gedaan heb en normaal niet langer doe dan 4 uurtjes… Was ik de laatste mijlen toch nog gaan zeilen waren dat er zeker nog veel meer geworden.
De ontvangst was warm, heerlijk gegeten (BBQ) en rond middernacht ging voor mij het licht uit.
Zondag 06 juli 2014
De volgende ochtend was ik op tijd wakker en besloot direct te vertrekken. Later op de dag zou het weer wat slechter worden en daar had ik na de ervaring van een dag eerder even geen zin in. De terugweg was zoals zeilen wat mij betreft moet zijn. 4-5bft Grote stukken ruim, grote stukken halve wind en zelfs stukken aan de wind. Toen ik weer bij stavoren in de buurt kwam veranderde het weer al enigzins. Meer bewolking en uitschieters naar een dikke 6bft. Mijn besluit om vroeg te vertrekken was dus de juiste en met een 4-6bft van achteren ben ik door Friesland naar de thuis haven gezeild. Daar aangekomen direct ook maar de hoezen over de zeilen getrokken wat ook weer een verstandige keuze bleek te zijn want vrijwel direct daarna begon het zeer hard te regenen.
Related Images:
In de eerste week van onze vakantie waaide het te hard waardoor we tot de vrijdag niet zijn wezen varen. De eerste halte zou Makkum worden. De eerste dag zijn we omdat het nog steeds behoorlijk waaide op het IJsselmeer binnendoor naar Makkum gevaren, hadden we nog nooit gedaan dus dat leek ons ook wel eens leuk. De volgende dag zou het nog wat harder gaan waaien en zijn we in de Marina Makkum blijven liggen. Super plek, heerlijk zwembad en natuurlijk het strandje. De derde dag zijn Wij via Kornwerderzand en de Lorentz sluizen de Waddenzee op gegaan. We waren goed en wel op het wad toen het tot me door drong dat bijna de gehele route onbezeild zou zijn en we last van stroom tegen wind zouden krijgen.
Ik had me compleet verkeken op de windrichting en kon mijzelf wel voor de kop slaan. Twee jaar zijn we al bezig om het wad op te gaan en zijn we aan het voorbereiden. Nu was het dan zover, heb ik alles aan boeken stroomkaarten/atlas passers linialen en de 1811 kaart thuis laten liggen. Voor vertrek wel ff een nieuwe 1811 kaart gekocht en nu zijn we dus gaan varen. Het enige waar ik uitgebreid naar gekeken heb was het getij. Naar mijn idee was ZW/WZW wind ideaal en heb ik helemaal niet verder gekeken, ook niet even op de kaart uitgetekend.En vooral dat laatste hebben we geweten zeg. Onze tocht naar Texel was echt heel heftig. De eerste uurtjes viel het eigenlijk allemaal nog wel mee, ok geen idee wat dat zou betekenen (stroom tegen wind) In de Texelstroom trok de wind in de vlagen aan tot 6bft en hadden we een dikke 2 á 3kn stroom mee. De golven waren enorm hoog en stijl. We werden eens omhoog gegooid waarop ik dacht, als ik nu los laat dan val ik er aan de achterkant van af. Stampen stampen en nog eens stampen… En wat waren we blij met onze buiskap. 🙂 Bakken water kwamen over de boot, maar gelukkig hield de buiskap alles tegen en bleven we zelf droog
Vlak voordat het zo ruw werd heeft Carlijn haar maag inhoudt al naar buiten gewerkt, zij moest van ons in de kuip blijven maar naar 2 uurtjes varen vond ze het wel welletjes en is binnen gaan zitten kleuren. 15 minuten later kwam ze heel stilletjes weer in de kuip zitten en niet veel later was onze witte kuip.. nou ja, gekleurd zeg maar. Ze viel daarna in slaap en werd eigenlijk precies op het moment dat de hoge golven kwamen weer wakker en een geluk was dat ze het echt geweldig vond. Het kind had de grootste lol!! Op de terugweg hadden we een bijna vlak zeetje en was ze erg teleurgesteld dat ik niet meer van die golven kon maken. Haha, nou ja, de volgende keer toch echt beter voorbereiden..
De 5 dagen Texel waren geweldig, veel gedaan en vooral veel krabbetjes gevangen. Terug zijn we niet via Kornwerd gegaan maar via Den Oever. We zijn bewust een uur te vroeg vertrokken (1500uur vertrokken en 16:00uur werd geadviseerd) waardoor we een groot gedeelte van de tocht tegenstroom hebben gehad. We wilden heel graag wat zeehondjes zien en dat is goed gelukt. We kwamen zo’n beetje rond laagwater in Den Oever aan, dus alle platen stonden droog en her en der lagen grote groepen met Zeehonden. Echt super gaaf om te zien.
De sluis in Den Oever was ook al zo’n avontuur.. Netjes langs de kade was ik in de veronderstelling dat Wilma al een lijn om de bolder had gelegd waarop ik dus ook mijn lijntje aantrok. Maar helaas, Wilma kon daardoor niet meer bij de muur en wat ik ook probeerde, door de stroming in de sluis draaide de kop weg en lagen we dwars.. ZWUCHT. Op de motor lukt het niet de boot weer recht te krijgen. Gelukkig heb ik tegenwoordig aan weerszijden twee landvasten in het midden zitten (voor het solo varen) en kon ik net bij de lijn die in de sluis aan de sluismuur hangt. Daar kon ik die lijn achterlangs halen en konden we de boot weer met de neus in de juiste richting leggen. En dan al die oogjes die op ons gericht waren.. brrrrr maar goed, het is ons wel gelukt.. Wat zeggen ze ook altijd..; “van zout naar zoet gaat goed” Hmm dus niet bij ons.
In Marina Den Oever zijn we slechts één nacht blijven liggen, daar is op een restaurantje na echt niets te doen en is gewoon voor wat het je bied een dure haven. Zo niet de duurste van alle havens die wij gezien hebben. Exact een week na ons vertrek komen we aan bij Regatta Centre Medemblik. Medemblik was echt super, bakkerij museum, kasteel en bij toeval ook nog eens de westfriese waterweken daar. Er was van alles georganiseerd, rondvaart met een grote oude tjalk, spuiten met de spuiten van de brandweer, klimmen op de klimwand van de marine en nog veel meer. Twee dagen later vertrekken we naar ons laatste adresje. Enkhuizen, Enkhuizen was ook super, wat een mooie stad is dat. Voor Carlijn was natuurlijk sprookjeswonderland het hoogtepunt.. haha We zouden na twee dagen weer terug richting Friesland gaan maar door de wat harde wind zijn we een dag later weg gegaan en toen ook in één stuk doorgevaren naar Gaastmeer.
Related Images:
Donderdag 27 juni:
Ik ben donderdagmiddag al naar Friesland vertrokken om nog wat laatste klusjes aan de boot te doen en ook mijn nieuwe speeltje (tablet)te installeren.
Vrijdag 28 juni:
Vrijdag ochtend de laatste spullen in de boot en iets na 0900 uur kon ik afduwen om 3 uur later (1200 uur) voor een defecte sluis in Stavoren te stranden!! Men had geen idee hoelang dit zou gaan duren. Een kraanmachinist had tijdens het graven één of meerdere kabels kapot getrokken en de monteur was onderweg. Uiteindelijk duurde het niet veel langer dan twee uur dus om Ca. 1400 uur kon ik mijn reis voortzetten.
Tot dicht bij Cardinaal ET O bracht een comfortabel 4-5bft ZW windje mij vliegensvlug richting de Trintel. Daarna werd de wind iets westelijker en trok het aan naar 24kn (6bft)Waarmee ik het laatste stuk met 35º helling heerlijk kon kruizen richting de Trintelhaven. Eenmaal in de Trintel werd ik door drie dames opgewacht, in een handomdraai lag ik vast aan de kade en al voordat ik mijn jas kon uitdoen werd ik getrakteerd op een heerlijke pannenkoek met spek. Dat is nog eens lekker binnenkomen! 😉
Zondag 30 juni:
De terugreis zondag verliep ook voorspoedig.. Lekker ZW windje 4-5bft en vanaf 1100 uur W 3-4bft en een heel warm zonnetje.. En wat ben ik verbrand, dat was helaas wel wat minder.
Eenmaal door de sluis de Genua volledig uitgerold en met een lekker gangetje van 3 tot 5kn richting Gaastmeer gevaren. Op de Morra genoot ik van het feit dat ik sneller was dan enkele andere bootjes welke wél netjes in de vaargeul zaten. Ineens waren de zaken omgedraaid en leek het wat later alsof ik stil lag. 🙁 Dat was ook zo. Ongemerkt had ik Keiko met haar 1,1mtr diepgang aardig vast gevaren en dat terwijl de diepte meter nog 1,9mtr aan gaf.. Duidelijk van slag.. haha Met een ingerolde Genua achteruit de ondiepte uit koste toch aardig wat moeite en even leek het alsof er geen einde aan kwam, maar gelukkig kwam er heel langzaam wat beweging in. Een tijd later haalde ik voor de tweede keer een bootje in en de heer aan boord kon het niet laten om met een brede grijns op zijn gezicht te roepen; “goh, had je geen water meer onder je kiel?” Zucht
Zo tegen 1600 uur was ik weer in de haven, heb ik in alle rust de boot leeg gepakt, opgeruimd en schoon gemaakt. Tegen 1700 uur was ik klaar en kon ik naar huis en twee uur later was ik net op tijd thuis om Carlijn naar bed te brengen.